Gestaltetherapie is een vorm van psychotherapie. De focus bij deze therapievorm ligt
meer op het proces (wat er gebeurt) dan op de inhoud (wat er besproken wordt) met
het accent op wat er hier-en-nu wordt gedaan, gedacht en gevoeld in het contact
tussen therapeut en cliënt. Men maakt hierbij vooral gebruik van het gewaarzijn van
zowel therapeut als cliënt. Men gaat ervan uit dat ons zelfregulerend mechanisme
het meest urgente voorgrond laat worden en ernaar streeft dat onaffe "Gestalten"
worden afgemaakt. Met ander woorden; situaties waarmee we ons niet goed voelen
blijven zich aandienen totdat wij ze bevredigend hebben afgerond. Het contact
tussen de therapeut en de cliënt is de belangrijkste factor; de cliënt kan met zijn/haar
gedrag experimenteren in de veilige omgeving die de therapeut creëert, als een
oefening voor het contact met zichzelf en anderen. Door zichzelf bewuster waar te
nemen leert de cliënt bewuster keuzes te maken en dus bewuster te handelen. De
therapeut fungeert daarbij als een soort spiegel; hij/zij geeft de cliënt feedback op
zijn/haar gedrag.
De therapeut nodigt de cliënt bijvoorbeeld uit een situatie uit zijn dagelijks leven te
spelen. Door op verschillende stoelen te gaan zitten kan de cliënt als het ware in de
huid kruipen van zichzelf en zijn "tegenspelers". De dialoog die er zo ontstaat geeft
de cliënt de mogelijkheid wat afstand te nemen en werkt vaak verhelderend.
Gestaltetherapie heeft het doel de cliënt te helpen naar een groter gewaarzijn van
wat hij/zij doet. Ook hier ziet u weer dat de delen in jezelf, de deelpersonen oftewel
Voice-dialogue als combinatietechniek met Gestalt kan worden gebruikt.